Według studium uwarunkowań Marki leżą na dwóch różnych tarasach. Zachodnia część miasta to obniżenie doliny Nieporęckiej: piaski rzeczne o miąższości 12–27 m, lokalnie wydmy, a w zagłębieniach namuły i płytkie torfy. Wschodnia część leży na tarasie iłowym — warstwę iłów grubości 4–8 m przykrywa tam tylko 0,5–2 m piasków i pyłów. Po dawnej eksploatacji iłów zostały liczne glinianki.
Studium podaje, że woda gruntowa zalega w Markach przeważnie 0,5–1,5 m pod powierzchnią, a wokół glinianek, w części doliny Nieporęckiej i w lasach — płycej niż 0,5 m. Głębiej niż 2,5 m jest głównie na południu miasta, za Długą, na wschód od drogi 631. Program ochrony środowiska z 2026 r. dodaje, że gliny piaszczyste i piaski gliniaste utrudniają wsiąkanie deszczówki. Dlatego w Markach przed sadzeniem najpierw ustalamy, gdzie odpłynie woda.
-
Na iłach (wschodnia część miasta)
Pod cienką warstwą piasku leży ił, który słabo przepuszcza wodę. Trawnik i rabaty zakładamy na warstwie przepuszczalnej, a spadki terenu prowadzimy tak, żeby po ulewie woda nie stała przy domu.
-
Przy płytkiej wodzie gruntowej
Gdy woda jest 0,5–1,5 m pod powierzchnią, korzenie wielu drzew nie zejdą głęboko. Dobieramy gatunki znoszące wilgoć, a rośliny wrażliwe na mokre podłoże sadzimy na podniesionych rabatach.
-
Na suchszym południu
Na południe od Długiej, na wschód od drogi 631, woda gruntowa jest głębiej niż 2,5 m i ogród latem szybciej przesycha. Tu poprawiamy podłoże kompostem i ziemią urodzajną, a nawadnianie planujemy od początku.
-
Stare dęby
W Markach jest 12 pomników przyrody, w większości dęby szypułkowe — m.in. przy ul. Pogodnej, Krasińskiego i Spokojnej. Przy starych drzewach na działce nie zmieniamy poziomu gruntu pod koroną i nie kopiemy przy pniu.